آیا تنظیم خانواده باید جرم اعلام شود؟!! چرا به مسایل علمی از دریچه سیاسی نگاه می کنیم؟

خبر کوتاه بود. مجلس طرحی را به تصویب رساند که به موجب ان سقط جنین، عقیم سازی، وازکتومی و توبکتومی جرم تلقی گردد و مرتکبین ان مجازاتی بین ۲ تا ۵ سال حبس را تجربه کنند. ماندم که این مطلب را بنویسم یا ننویسم. اما با خود اندیشیدم باید قبل از اینکه جزییات این طرح تصویب شود تلاشی همگانی برای اصلاح آن یا ممانعت از تصویب نهایی ان به عمل اید. اینجانب بعنوان بک پزشک که سالهاست سابقه فعالیت در زمینه مسایل جنسی را دارم و از نزدیک با مساله باروری و علل و عوامل کم شدن ان در جامعه اشنا هستم از اینکه نمایندگان مجلس چنین طرحی را به تصویب رساندند احساس شرم می کنم.

مقام معظم رهبری بنا به مصالحی از دید ایشان، دستوری مبنی بر  جلوگیری از ادامه سیاست  کنترل جمعیت صادر نمودند و از همه ارگانها و نهادهای مربوطه خواستند در راستای افزایش جمعیت و فرزنداوری فعالیت نمایند. متاسفانه در کشور ما مباحث علمی و کارشناسی با مباحث سیاسی و خطی همیشه خلط شده و ما نتوانسته ایم تمییزی بین مسایل سیاسی و علمی قرار دهیم. وقتی قرار است دستور مقام معظم رهبری اجرایی شود باید ابتدا یک بررسی جامع و علمی در جامعه توسط محققین و کارشناسان صورت گیرد تا علل  کم شدن سیر رشد جمعیت و عدم تمایل خانواده ها به فرزندآوری بطور دقیق مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرد و عواملی که مانع رشد جمعیت هستند به درستی شناسایی شوند. سپس کارشناسان امر پیشنهادات خود را برای رفع این موانع بصورت علمی ارائه دهند و سپس مجلس یا نهادهای حکومتی برای اجرایی شدن این  پیشنهادات وارد عرصه شده و قوانین و ایین نامه های مربوطه را تصویب کنند.

وقتی یک بحث علمی و کارشناسی درگیر مسایل سیاسی و احساسی می شود جامعه نیز بصورت سیاسی و احساسی به ان نگاه می کند و این باعث می شود بدون شناخت ماهیت موضوع موافقت یا مخالفتهایی با  اصل ان شکل بگیرد و مساله به سامان نرسد. عملکرد شتاب زده و غیر علمی نمایندگان در تصویب طرحی که هیچگونه کار کارشناسی علمی و درستی برای ان نشده است و صرفا برای  نشان دادن ولایت پذیری برخی از نمایندگان مطرح و تصویب شده است تنها نتیجه ای که دارد ایجاد مخالفت احساسی با اصل بحث فرزنداوری و افزایش جمعیت است و در واقع نمایندگان ناخواسته در راستایی خلاف فرامین مقام معظم رهبری گام برداشته اند.

نگاهی به جوکها و پیامکهایی که از دیروز تا به الان یعنی کمتر از ۲۴ ساعت از تصویب این قانون، ساخته شده و رد و بدل شده دلیل مبرهنی بر ایجاد یک فضای احساسی مخالفت با اصل موضوع در جامعه است . این طرح  به تقویت این مخالفت و تشدید سیر کاهشی افزایش جمعیت بیشتر کمک می کند و تبعات و حواشی هم به همراه خواهد داشت که جبران ناپذیر می نماید.

توصیه من بعنوان یک کارشناس که از نزدیک با این موضوع در ارتباطم  و به مسایل از دریچه سیاسی نمی نگرم، به نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی اینست که قبل از انکه این اقدام نتایج بدی در جامعه داشته باشد با انجام یک کار کارشناسی گسترده و استفاده از نظرات متخصصین امر به اصلاح ان همت گمارند و از اقدامات شتابزده و احساسی بپرهیزند. مجلس باید نمادی از کارکرد علمی و کارشناسی باشد و قوانین باید فارغ از مسایل سیاسی بصورتی جامع و مانع تدوین شوند تا جامعه  نیز پذیرای اجرای ان باشد.

امیدوارم روزی فرا برسد که همه ما در مسیری درست گام برداریم و تلاش کنیم جامعه ما در مسیر ترقی و پیشرفت قرار گیرد.